تهیه کننده : روح الا مین امینی

با همین نام چهل سال بیشتر مردم روی زمین را خنداندم و بیشتر از آنچه آنان خندیدند خود گریستم .......گاه به گاه با بس یا مترو شهر را بگرد، مردم را نگاه کن، زنان بیوه و کودکان یتیم را نگاه کن، و دست کم روزی یکبار با خود بگو، " من هم یکی از آنان هستم "، بله تو یکی از آنها هستی دخترم نه بیشتر! هنر پیش از آنکه دو بال دور پرواز به انسان بدهد، اغلب دو پای او را نیز می شکند،..

همیشه وقتی 2 فرانک خرج می کنی با خود بگو سومین سکه مال من نیست، این باید مال یک مرد گمنام باشد که امشب به یک فرانک نیاز دارد. اگر از پول و سکه با تو حرف می زنم برای آن است که از نیروی فریب و افسون این بچه های شیطان خوب آگاهم، من زمانی دراز در سیرک زیسته ام و همیشه و هر لحظه به خاطر بند بازانی که از ریسمانی بس نازک راه می روند نگران بوده ام، اما این حقیقت را با تو بگویم دخترم، مردمان، روی زمین استوار بیشتر از بند بازان روی ریسمان نااستوار سقوط می کنند، شاید شبی درخشش گرانبهاترین الماس این جهان ترا فریب دهد، آن شب، این الماس، ریسمان نا استوار تو خواهد بود و سقوط تو حتمی است،

خون من در رگ های توست و امیدوارم حتی آن زمان که خون در رگهای من می خشکد، چارلی را، پدرت را، فراموش نکنی، من فرشته نبودم اما تا آنجا که در توان من بود تلاش کردم تا آدم باشم. تو نیز تلاش کن که حقیقتا آدم باشی، رویت را می بوسم.

این ها قسمت پایانی نامۀ مشهور چارلی چاپلین بود به دخترش جرالدین.

توجه به مشکلات و مسایل اجتماعی یکی از نکاتی است که در سینما بسیار به آن پرداخته شده و به سمت این مسئله از دریچۀ طنز نیز توجه فراوانی صورت گرفته طنزهایی که در حقیقت امر تراژیدی های دردناکی است که انسان را تا انتهای دنیای بدبختی آدم های زیادی می برد که تمام تلاش شان برای پر کردن شکم های گرسنه ای ایست که بیشتر اوقات این تجربه دردناک را تحمل کرده اند.

سر چارلز اسپنسر چاپلین، جونیور متولد ۱۶ اپریل ۱۸۸۹ یکی از مشهورترین بازیگران و کارگردانان هالیوود و برندهٔ جایزه اسکار است. تقریبا در تمام کارهای این هنرمند بزرگ رد پای فقر و بدبختی مردم دیده می شود و این نکته او را پیشتر از یک هنرمند انسانی جلوه می دهد که انسانیت را با تمام ابعاد آن درک کرده و طنز را فقط وسیله خنداندن مردم نمی داند در تکه ای ای از نامه او به دخترش که قسمت پایانی آن را شنیدیم این گونه آمده است: "داستان آن دلقک گرسنه ای که در پست ترین محلات لندن آواز می خواند و می رقصید و صدقه جمع می کرد .این داستان من است . من طعم گرسنگی راچشیده ام."

هر چند چاپلین سالهای زیادی از عمرش مردم را خنداند اما نکته ای که تا امروز توانسته ارزش آثارش را نگه دارد با وصف این که از آن سالها تا کنون سینما رشد چشم گیر و روز افزونی داشته قوت پیام های عمیق انسانی است که در تمام کارهای او وجود دارد.

چارلی چاپلین کسی بود که با بازی خود واقعیت را نشان می داد بر عکس بسیاری از انسان هایی که با بازی شان قصد پوشیدن و کتمان حقیقت را دارند. او تنها یک بازیگر نبود بلکه نویسنده، کارگردان، تدوین گر، طراح رقص و آهنگ سازی در نوع خودش منحصر به فرد بود که باز هم باید تاکید کرد درد آدم ها در صحنه صحنه آثارش به شدت دیده می شود.

زندگی گرانبهای چاپلین در بیست و پنج دسامبر 1977 پایان یافت اما نام و آثارش در ردیف بزرگترین شخصیت ها و بهترین آثار سینمایی باقی ماند.