گپ دانـــــــــــی

فعل بیگانه

آموزگاری ازشاگردش پرسید:

ـ می توانی فعل "خوردن" را درزمان حال گردان کنی؟

شاگرد جواب داد:

ـ بلی معلم صاحب، من می میرم، تومی میری، اومی میرد، ما می میریم، آن ها می میرند.

ـ او مردنی ،دهنت را به خیربازکن؛ من خوردن را پرسیدم ، نه"مردن" را!؟

شاگرد نرم وآهسته گفت:

ـ معلم صاحب، ما هرشب درزیرخیمۀ مان فعل مردن را می خوریم!

نه سیرنه پیاز

گروهی تظاهرکننده شعارمی داد:

ـ مرگ برحقوق بشر، مرگ....

رهگذری ازآن جا می گذشت،ازاشتراک کننده یی پرسید:

ـ برادر،شکربه شعارتان، نفهمیدم، این حقوق بشرمرد است یا زن؟

تظاهرکننده با دهن کف آلود، فرمود:

ـ هیچ کدام، ایزک!

هویت ملی

مردی برای گرفتن تذکرۀ پسرش به ادارۀ ثبت احوال نفوس رفت. ماموراداره برای تکمیل پرسشنامه از وی پرسید؟

ـ نام پسرت؟

ـ ترورگل.

ـ نام پدرش؟

ـ کوکنارگل.

ـ پدرکلانش؟

ـ ملا غَرَنَی تریاکی.

ـ سکونت اصلی؟

ـ ولایت انفلاق، ولسوالی انتحار، قریۀ بم کنار جاده.

ـ سکونت فعلی؟

ـ ناحیۀ شانزدهم فساد اداری.

مامورتذکره سرخ وسفید شد وگفت:

ـ توازکدام جنگل گریخته ای؟ خودت را ریشخند می کنی یا ما را؟ نمی توانستی نام آدم را برخودت وخانواده ات بگذاری!؟

ـ مامورصاحب، گپت را به اندازۀ دهنت بزن؛ به منافع ملی توهین نکن؛ این نام ها را به سببی گذاشته ام که هم هویت ملی مان حفظ شود وهم جامعۀ جهانی فراموش مان نکند!

سرمای مهربان

گروهی خشمگین درجاده ها برآمده بودند، وبا ابرازخشونت های برفی وبیان شعارهای یخ زده ازاوضاع جوی خواهان عدالت بودند. وقتی داخل جمعیت شدم ازیکی شان پرسیدم؟

ـ جان برادر، این راهپیمایی وشعارپراگنی برای چیست؟

ـ برای چیست، نمی بینی! ما شهروندان یخ نزده وسرما نخورده هستیم که نه روزداریم ونه روزی. آمده ایم تاچیغ وفریاد مان را به گوش سرما وطوفان برسانیم که این قدرزود شهرمان راترک نکنند؛ بیایند ومارا هم ـ مانند دیگرهموطنان مان ـ بزنندوبخورند، سیاه وکبود مان بگردانند، تا مگر کسی به داد مان برسد.

خیزبزن

ازورزشکاری پرسیدم که درمسابقات المپیک 2008 چین، ازکشورمان کدام گروه ورزشکاراشتراک می کند یانه، درجوابم گفت:

ـ تا به حال خبرنداری! تیم های ملی خیزبلند وخیزدورآمادۀ سفر به چین استند. شاید مدال های طلا نیزبربایند.

ـ چه می گویی! تا به حال که ورزشکاران خیزکی نداشتیم ، این ها ازکجا سر برآوردند؟

ـ ازهیچ جای، یکی بازیگران خیزبلندِ شورای ملی است، ودیگری ورزشکارانِ خیزدورشورای وزیران!

اشغال سرچپه

سیاست شناسی را گفتند:

ـ دیدی که پیش بینی هایت نادرست بود، دولت درآخر، موسی قلعه را اشغال کرد!

سیاست شناس پاسخ داد:

ـ دیدی که عاقبت موسی قلعه، دولت را اشغال کرد!

دلیل منطقی

ازصاحبنظری پرسیدند:

ـ چرا دولت می خواهد والی فراری را دستیگرکند؟

درجواب گفت:

ـ برای آن که دست بسته، به ولایت دیگری روانش کند.