گوش آدم داری ؟

لیلام شد، لیلام به تاوان! تریاکی استی یا سگرتی، چرسی استی یا بنگی، بنزوالا استی یا خروالا، قرضداراستی یا طلبکار، سیاستمداراستی یا مردکار، زنداراستی یا زنخوار، بخروببر که ارزان شد: گوش خر، گوش گاو، گوش فیل، گوش بز، گوش شادی، گوش گرگ، گوش چلپاسه، گوش موش، گوش مار...

ـ او بیادر، های، تورا می گم، می شنوی یانی، اوووکراچی والا!

ـ چه می گی، چه ونگ ونگ داری، سودایته بخر، مره پیسی ته؟

ـ نی ، ای گوش ها را نمی خرم؛

چه قسم گوش می خاهی؟

ـ گوش آدم، گوش آدم داری؟

ـ برو بیادر، ازشکم سیرت گپ می زنی، گوش آدم ازکجا شوه، اگه شکمبۀ آدم کار داری به سروچشم!

دیگه چه کنه

ـ او قند بیادر! هرروزانفجار،هرروزانفلاق؛ ای دولت دست زیرالاشه شیشته، چراخودشه تکان نمیته؟…

ـ گپته سنجیده بزن، چتونمیته! کنفرانس مطبوعاتی برگزارمیکنه؛ محل انفجار را با پودر کالاشویی وصابون دَف میشویه؛ کشته ها وزخمی ها را دانه دانه حساب میکنه؛ به قربانی ها سان سفید میخره؛ خبرانفجاررا تا پس کوه قاف میرسانه؛ به مردم دور وبر، پشو وپیشو میگه ؛ یگان اتکه وپتکۀ سیاسی هم میکونه؛ خانۀ انفلاقیون وانفجاریون را بلد نیس، وگرنه به خواستگاری میره؛ امرتحقیقاته میته، دیگه چه کنه بیچاره!

شورا ؟ تا می شـــــه

وکیلی را پرسیدند:

ـ زمستان آمد، موکیلینت نه سوختنی دارند ونه پختنی؟

وکیل آروغی زد وگفت:

ـ من وکیلم، مرابا سوختن وپختن چه کار!

***

ازوکیلی پرسیدند:

ـ دردوسال دورۀ کارشورا، کدامین تجربه را بهتریافتی؟

گفت:

ـ تجربۀ ترک جلسه را.

***

ازوکیلی پرسیدند:

ـ ازورزش های پارلمانی، کدام یک رابیشتردوست داری؟

گفت:

ـ بوتل جنگی، چپلک بازی ودهن بال.

***

ازوکیلی پرسیدند:

ـ آیا می توانی روزی با موترهای ملی بس ازخانه ات تا شورای ملی بروی؟

گفت:

ـ می توانم اما بدون دندان وتنبان.