امسال در افغانستان روزجهانی صلح مصادف بود به روز دوم عید فطر. مانند سال های گذشته نهادهای جامعه مدنی، یوناما وهواخواهان صلح این روز را با محافل شان داری جشن گرفتند اما به گفته متصدیان برگزاری این مراسم با این تفاوت که امسال برگزاری محافل از درون تالارهای مجلل هوتل ها به میان مردم عام انتقال یافته و تعداد اشتراک کننده گان به مراتب بیشتر از گذشته بودند.

تفاوت دیگر این مراسم با سال های گذشته این بود، با وجودی که مخالفین مسلح دولت به شکل رسمی نگفته بودند که در این روز آتش بس را رعایت می کنند اما در عمل کدام تحرکی نظامی از آنان نیز به مشاهده نرسید و از سرتاسر افغانستان خبر مبنی بر درگیری نظامی انتشار نیافت که این خود نمایانگر اهمیت تجلیل از این روز را نشان می دهد.

پرسش این است که چگونه ممکن است که همه ای مردم بطور اخص مردم افغانستان از حق مشروع زنده گی نه تنها در یک روز بلکه در همه روزها برخودار گردند؟

بخش صدای این هفته به بررسی همین موضوع اختصاص یافته است در این بحث داکترعبدالقادر ودان پژوهشگر مسایل اجتماعی و استاد پوهنتون مونشن و داکترنصیراحمد ویاړ مسوول بخش صلح بنیاد فرهنگ و جامعه مدنی به پرسش های شنوندگان پاسخ گفتند.