دهم دسامبر امسال برابر بود با شصت و دومین سالروز تصویب اعلامیه جهانی حقوق بشر.

اگر چه افغانستان از نخستین امضا کننده گان این سند با اهمیت بین المللی، بوده اما رعایت موازین مندرج در اعلامیه جهانی، در افغانستان همواره با چالش روبرو بوده است.

در نخستین سال های ایجاد نظام نوین در افغانستان نهادینه سازی ارزش های حقوق بشری به عنوان یکی از برنامه های کلیدی دولت و جامعه ی جهانی در افغانستان عنوان می شد، اما بسیاری از فعالان حقوق بشر در این کشور به این باور اند که توجه به این ارزش جهان شمول در افغانستان پس از طالبان با گذشت زمان کاهش یافته و مردم این کشور از رهگذر بهره مندی از حقوق بشری شان با چالش های فزاینده یی روبرو می باشند.

اعلام برنامه ی عمل دولت برای صلح مصالحه و عدالت در سال 1385 خورشیدی از بزرگترین گام های حکومت افغانستان در راستای تامین عدالت و نهادینه سازی ارزش های حقوق بشری در افغانستان پنداشته می شد.

در حالی که زمان در نظر گرفته شده برای عملی شدن این برنامه به پایان رسیده، اما گام های برداشته شده در این راستا اندک و ناکافی ارزیابی می شوند.

در بخش صدای این هفته به بهانه ی شصت و دومین سالروز تصویب اعلامیه ی جهانی حقوق بشر، عوامل کاهش توجه و علاقه دولت افغانستان و جامعه ی جهانی به داعیه ی حقوق بشر در افغانستان به بررسی گرفته شده است.

مهمانان برنامه:

-علی رضا روحانی مشاور ارشد کمسیون حقوق بشر افغانستان

-عزیز رفیعی رییس مجتمع جامعه مدنی افغانستان

- یونس اختر عضو گروه هم آهنگی عدالت انتقالی