---

لندن امروز 28 جنوری میزبان کنفرانس بزرگی درپیوند به وضعیت افغانستان بود. این کنفرانس به اشتراک نماینده های بیش از 70 کشور جهان و به میزبانی حامد کرزی رییس جمهور افغانستان، بانکی مون سرمنشی سازمان ملل وگوردن براون نخست وزیر بریتانیا برگزارشد. در این کنفرانس در مورد دادن نقش بیشتر برای نیروهای افغان در عملیات جنگی ،چگونگی برخورد با طالبان، ومبارزه با فساد درکشور تمرکز صورت گرفت.هرچند دولت افغانستان تاکید برآن دارد که تا باآنچه طالبان میانه رو خوانده می شود مذاکره صورت گرفته وزمینه های جذب آنان دردولت ازراه پروسه صلح مساعد شود اما دیدگاه های متفاوتی درپیوند به دسته بندی طالبان به ( تند رو و میانه رو ) وضعیت را درقبال این مذاکرات با چالش مواجه نموده است. بررسی نظام حکومت داری درافغانستان و چالش های موجود سرراه این مسله نیز موضوع عمده ی دیگریست که سبب گسترش بحران در کشور خوانده می شود. هرچند حامد کرزی بدنبال پیروزی در انتخابات اگست 2009 اعلام نمود که با این وضعیت قاطعانه مبارزه میکند اما گفته میشود نشانه های این حرکت کمرنگ مینمایاند . این موضوع وحدس وگمان ها درمورد کم علاقه بودن غرب به خصوص ایالات متحده در پیوند به افغانستان زمینه برای برگزاری نشست لندن را بیشتر مساعد نمود.

درهم کوبیدن طالبان:

گوردن براون نخست وزیر بریتانیا که اولین سخنران کنفرانس لندن بود این نشست را درواقع آغاز انتقال مسوولیت ازنیروهای خارجی به نیروهای افغان خواند . آقای براون با ابراز این که ماشین جنگی طالبان را درهم خواهیم کوبید گفت که وضعیت درافغانستان تانیمه ی سال 2011 باید به نفع دولت این کشور ونیروهای خارجی تغیر کند. اعتماد واطمینان درگفته های نخست وزیر بریتانیا بیشتر ممکن است مرتبط حضور دها هزار نظامی تازه نفس بین المللی درافغانستان است که انتظار می رود جنگ درافغانستان را به شکست شورشیان رقم بزند.

هرچند اطمیان به شکست طالبان از راه جنگ درگفته های نخست وزیر بریتانیا وجود دارد اما اظهارات رییس جمهور کرزی که دومین سخنران کنفرانس لندن بود بیشتر تمایل به مذاکره وبحث ونظر با طالبان داشت . تاکید حامد کرزی به برگزاری جرگه ی صلح، مذاکره باشورشیان طالب که در رده های پایانی قراردارندو با القاعده مرتبط نمی باشند بازگو کننده ی موضع گیری نرم ومسالمت آمیز وی درخصوص برخورد با طالبان است.

این دیدگاه درحالی بیان میشود که نگرانی جامع ی مدنی درافغانستان وشمار زیادی از مردم دراین مورد وجود دارد که اشتراک طالبان در نظام حاکم در افغانستان و پیوستن آنها به دولت ممکن است حقوق شهروندی و بشری آنها به ویژه زنان را در کشور مورد تهدید قرار دهد اما رییس جمهور کرزی با بیان این موضوع درکنفرانس لندن که پیوستن طالبان به دولت به قیمت از دست رفتن حقوق اساسی شهروندان افغانستان به ویژه زنان نخواهد بود وضعیت را درقبال این مسله روشن تر نمود.

تمایل آقای کرزی برای خارج نمودن نام رهبران طالب به ویژه ملاعمر از فهرست افراد تحت تعقیب سازمان ملل عمده ترین موردی است که دولت افغانستان درروزهای اخیر بیشتر به آن پرداخته.

در کنفرانس لندن تصویب شد که هزینه ی 140 ملیون دالری را برای تشویق طالبان به پروسه ی صلح اختصاص داده شود هرچند این حرکت برای دولت افغانستان درخصوص پیوستن طالبان وافراد رده های پایانی امیدوار کننده است اما این نگرانی را نیز به وجود می آورد که ممکن است پروسه ی طالب شدن و دوباره ازطریق برنامه ی صلح به دولت پیوستن را وسیع تر نماید.تجربه ی پیوستن هزاران طالب مسلح به پروسه ی صلح که نزدیک به شش سال پیش ازسوی حضرت صبغت الله مجددی راه اندازی شد و تاحال با وجود مصرف ملیاردها افغانی نتایج چشمگیری با خود نداشته میتواند عمده ترین نمونه ی این حرکت باشد.

ادامه ی مشروط کمک:

تاکید رییس جمهور کرزی به مبارزه با فساد، محو فرهنگ معافیت مجرمین از مجازات وایجاد زمینه های مکافات ومجازات برای بهبود فعالیت در کشور موضوع عمده ی دیگریست که ریس جمهور کرزی درکنفرانس لندن به آن پرداخت. نظام حکومت داری درافغانستان در سال های اخیر همواره مورد انتقاد مردم وجامعه ی جهانی قرار داشته است .این وضعیت تاحدی گسترش یافت که بارها مقامات خارجی از حکومت افغانستان به عنوان مثال یک نظام فاسد اداری یاد نموده است. هرچند رییس جمهور افغانستان درهنگام ادای سوگند دومین دور ریاست جمهوری خود تعهد نمود که با این پدیده مبارزه میکند اما تاهنوز نشانه های از این حرکت درافغانستان به وضوح دیده نمی شود. باورها براین است که جامعه ی جهانی نیز درگسترش فساد اداری ومالی درافغانستان نقش خود را داشته است.

گوردن براون نخست وزیر بریتانیا درسخنرانی خود درکنفرانس لندن واضح نمود که جامعه ی جهانی برای کمک به افغانستان متعهد است اما از حکومت افغانستان نیز عمل می خواهد وکمک جهان مشروط به عملی نمودن قول های رییس جمهور کرزی است.

به هرترتیب آنچه نیاز برای برگزاری کنفرانس لندن را بیشتر نموده بود وضعیت نگران کننده ی امنیتی، ونا درست بودن نظام حکومت داری درکشور است درکنار آن تنش ها میان دولت افغانستان وجامعه ی جهانی به ویژه در آستانه ی انتخابات ریاست جمهوری دراگست 2009 وبعد ازآن بحث ونظرهایی را درپیوند به کمرنگ شدن توجه جهان به کمک به افغانستان را بیشتر نموده بود.

باورها بر این است که برگزاری کنفرانس لندن درکناراین که تجدیدی برای تعهد جهان درپیوند به ادامه ی حضور وکمک برای افغانستان است زمینه ی مناسبی برای بررسی فعالیت های انجام شده وبرنامه ریزی برای ادامه ی فعالیت ها در این کشور می باشد.