به زودی کابل میزبان برگزاری کنفرانس بزرگی خواهد بود که در آن راهکار های عمده پیشرفت اقتصادی، برای بهبود وضعیت زنده گی مردم، حکومت داری وسپردن امنیت به نیروهای افغان به بررسی گرفته می شود.
گفته می شود وزرای خارجه و نماینده های بیش از70 کشور جهان برای اشتراک در این کنفرانس در کابل حضور خواهند یافت. نحوه ی مصارف هزینه های کمک شده ی جهانی و شفافیت در آن است که در کنفرانس کابل به آن پرداخته می شود.
گسترش فساد اداری، اخاذی، و فساد مالی در ادارات دولتی موضوعی است که روز تا روز به آن افزوده شده تا حدی که ادعا هایی و جود دارد که در فساد مالی در افغانستان دوچند شده و به اساس گزارش سازمان مبارزه بر ضد فساد مالی ( اصالت افغانستان ) تنهادر سال گذشته ی میلادی در این کشور بیش از یک ملیارد دالر رشوه داده شده است.
این در حالیست که تنها ایالات متحده ی امریکا که یکی از تمویل کننده های بازسازی افغانستان است اعلام نموده که این کشور از سال 2001 میلادی تا حال 51 ملیارد دالر را برای افغانستان کمک نموده اما وزارت مالیه ی افغانستان به این باور است که آنان تنها اسناد مصرف 4ملیارد دالر را در دست دارند.
خود اختیاری کشورهای کمک کننده در مصارف مساعدت شده ی شان در افغانستان مورد دیگریست که به بحران عدم شفافیت و حسابدهی هزینه های کمک شده به افغانستان می افزاید در 9 سال گذشته بسیاری از کشورهای جهان تلاش ورزیده اند هزینه های کمک شده ی خود را، خود به مصرف برسانند و در بسیاری موارد شفافیت در مصرف این هزینه ها را نیز زیر سوال ببرند. از سوی دیگر ادامه ی بحران بی امنیتی در افغانستان و افزایش جنگ های خونین در این کشور در نه سال گذشته نیز سبب گردیده است که روند پیشرفت اقتصادی در افغانستان به کندی و رکود مواجه گردد. بدون شک این وضعیت در کنار دیگر موارد سبب گردیده است تا افغانستان در نزدیک به یک دهه ی گذشته که ملیارد ها دالر هزینه ی کمک شده ی جامعه ی جهانی را بدست آورده است نتواند حرکت آنچنانی راکه به سود مردم، حکومت واقتصاد این کشور رقم بخورد درخود بیابد.
هرچند دیدگاه های خوش بینانه ی برای نتیجه گیری سودمند از کنفرانس کابل نزد مردم وجود دارد اما با وجود این انتظارات، دیدگاه هایی نیز وجود دارد که ممکن است این کنفرانس نیز مانند جلسات، کنفرانس ها وهمایشهایی که در9 سال گذشته جهان و افغانستان بارها آنرا در این خصوص به تجربه نشسته اند و سودی از آن بدست نیاورده اند بی نتیجه باشد.
با این همه انتظار میرود کنفرانس کابل نقطه ی پایانی برای ابهام در خصوص موارد یاد شده بگذارد و درعین حال سبب گردد تا چرخ
فعالیت مثمر وسود مند در بازسازی وبهبود وضعیت در افغانستان را که از هزینه های مالی کمک شده ی جهان تمویل می شود بهتر و خوبتر به حرکت درآورد.
-
-
-
