خلاف انتظار همزمان با آغاز فصل زمستان حملات مخالفین دولت شدت بیشتر کسب نموده است. ولایات کابل، کندهار، پروان، خوست، ارزگان، هلمند و شمار دیگری از ولایات افغانستان از آغاز همین هفته آماج حملات راکتی، انفجار و حملات انتحاری بوده است.
گفته می شود در این رویداد ها دها تن کشته و زخمی شده اند که طبق معمول بیشتر آنها را افراد ملکی تشکیل می دهد.
انتظار می رفت در فصل سرما از شدت حملات مخالفین مانند سال های گذشته کاسته شود اما برخلاف توقع مخالفین از نزدیکترین محلات حتی داخل شهر کابل را هدف حمله راکتی قرار دادند. بدنبال پرتاب راکت بالای محلات مسکونی شهر مقامات امنیتی اعلام کردند که این حملات از کوه های ولسوالی پغمان ولایت کابل صورت گرفته است.
شدت مخالفین و گسترش این حملات به ولایت های شمالی نشان می دهد که فعالیت طالبان نه تنها در فصل سرما بطی نشده بلکه این فعالیت دامنه خود را از جنوب و شرق به شمال افغانستان گسترش داده است.
روز دوشنبه شهر چاریکار مرکز ولایت پروان برای اولین بار شاهد یک حمله خونین انتحاری بود. که نزدیک به 20 تن کشته و زخمی ازخود بجا گذاشت.
این حمله در نزدیکی پایگاه نیرومند قوای امریکایی در بگرام که صرف چند کیلومتر از چاریکار فاصله دارد صورت گرفته است.هرچند پروان در طی هفت سال گذشته ندرت شاهد حملات انفجاری و راکتی بوده است اما این دومین بار است که حمله ی انتحاری در این ولایت که ازجمله امن ترین ساحات کشور بود صورت گرفت.پیش از این حمله مشابهی نزدیک به سه سال پیش در دروازه وردوی میدان هوایی بگرام صورت گرفت که دها کشته و زخمی از خود بجا گذاشت.
به هرحال گسترش فعالیت مخالفان از جنوب به شمال وشدت عمل آنها در امن ترین ولایات کشور نشان می دهد که فعالیت آنان همچنان به شدت ادامه دارد و در حال گسترش است.
هرچند نیروهای بین المللی و دولت افغانستان از افزایش هزاران سرباز نیروهای خارجی به خصوص عساکر امریکایی در افغانستان در آینده ی نزدیک خبر می دهند اما به باور کارشناسان نظامی برنامه ریزی دقیق، شدت عمل و واکنش جدی در میدان های نبرد در افغانستان نتایجی مثبتی را در قبال خواهد داشت.
پرتاب راکت به شهرکابل وحمله انتحاری در ولایت پروان در واقع حضور فعال مخالفین را نشان می دهد و لازم است دولت برای حفظ پرستیژ و اقتدار خود در قبال این حملات واکنش جدی از خود نشان دهد.
شدت و وسعت حملات از جنوب به پایتخت و شمال کشور حضور دها هزار سرباز خارجی، اردوی ملی، پولیس ملی و نیروهای استخباراتی کشور با مصارف صد ها ملیون دالری نزد بسیاری از مردم ملکی که بیشترین تلفات و خسارات را در این رویداد ها متقبل شده اند زیر سوال برده است.
بدون شک بسنده کردن با تقبیح و غیر انسانی خواندن چنین رویداد ها در کنار این که امید مردم را از دولت به یاس مبدل می کند سبب دوری و دلسردی آنان از حاکمیت در افغانستان نیز خواهد شد.
-
-
-
