سازمان صحی جهان به تازه گی اعلام نموده است که کابل به دلیل داشتن 65 هزار بیمار مبتلا به سالدانه به عنوان پایتخت لشمانیا در افغانستان معرفی شد. این لقب در حالی به پایتخت پرنفوس افغانستان داده می شود که از سال ها به اینسو حضور دها هزار بازگشت کننده از خارج از کشور به پایتخت، و جاگزین شدن هزاران خانواده از ولایت ها به ویژه ولایات همجوار به این شهر، کابل را به یک منطقه ی جنجال برانگیز اجتماعی مبدل نموده است.
نبود حفظ الصحه ی محیطی، بی توجهی شهروندان در قبال حفظ نظافت محیط و ماحول شان در کنار اعمار هزاران خانه خلاف پلان شهری و شهرداری در مناطق مختلف از یکسو و آشنا نبودن به زنده گی شهری شمار زیادی از شهروندانی که از مناطق مختلف افغانستان و یا کشورهای همسایه در پایتخت جایگزین شده اند وضعیت نظافت و حفظ محیط زیست دراین شهر نه چندان بزرگ را غیر قابل قبول نموده است.
تپه های بزرگ کثافات حتی در لوکس ترین مناطق پایتخت، آلوده بودن و مسدود بودن جوی های آب، جاده های مخروبه، هجوم دها نوع خزنده و گزنده در فصل های مختلف سال و سرانجام حضور هزاران خانواده ی بی مسوولیت درقبال حفظ محیط زیست شان زنده گی بر شهروندان و پایتخ نشینانی را که زمانی کابل پاک، نظیف وزیبا را دیده بودند طاقت فرسا نموده است.
در حال حاضر هزاران خانه درمناطق مختلف وخلاف ماستر پلان شهری و حتی در تپه ها و ساحات سبز، پارک های داخل شهر و دیگر نقاط ساخته شده است واین وضعیت با وجود فشار های دولت بر زورمندان همچنان ادامه دارد.
حضور مهاجرین بی سرپناه در گوشه و کنار شهر و وضعیتی که آنان در محیط و ماحول خود ایجاد کرده اند در کنار هوای آلوده با دود و گاز نیز بر مشکلات موجود صحی وبهداشتی در پایتخت افزوده است.
اما آنچه از همه مهمتر و درعین حال نگران کننده تر است همه باشنده های شهر چشم انتظار فعالیت وخدمات شهرداری، مسوولان وزارت صحت و سر انجام دولت اند. کمتر مردم در پایتخت افغانستان به این مهم توجه نموده اند که تنظیف محیط و ماحول شان و مراعات حفظ الصحه تنها و تنها کار شهرداری و دولت نیست. لوکس ترین مناطق کابل که با قیمتی ترین منازل آراسته شده و ثروتمند ترین افراد جامعه در آن زیست می کنند در بی نظافتی کامل بسر می برد. باشنده های این مناطق نیز که در بحث حضور در جامعه خود را بلند تر ازدیگران می پندارند در بی تفاوتی کامل در قبال حفظ محیط زیست شان بسربرده اند. تنها چیزی که محیط و ماحول آنها را از دیگر نقاط شهر متفاوت می سازد ذباله دانی های متعفن از غذاهای پس مانده و ترشیده و پرسه زدن کودکان بی نوای شهر برای بدست آوردن غذا از این ذباله دانی ها است.
شهر داری کابل نیز که در هشت سال اخیر با هجوم بی سابقه ی مردم در پایتخت رو به رو شده است در ناتوانی برای پاکسازی شهر بسر می برد. به گفته ی مسوولان این شهرداری در مقایسه به تشکیل ریاست تنظیف شهر و حضور احتمالی 5 ملیونی مردم در پایتخت. برای هر 1550 شهروند کابل یک نفر از کارمندان تنظیف رسیده گی خواهد کرد. این در حالیست که به اساس تخمین های صورت گرفته و کثافات موجود در شهر، هرشهروند کابل در 24 ساعت 3 تا4 کیلوگرام کثافات تولید می کند که به این اساس اگر مردم خود در حفظ محیط زیست شان کوشا نباشند با تخمین ها و آمار ارائه شده کمتر امیدی میتوان برای بهبود وضعیت صحی و نظافتی شهر داشت.
بدون شک ترویج فرهنگ شهر نشینی، حفاظت محیط زیست و سرانجام پاکی وصفایی شهر به تنهایی وظیفه ی ملت و یا هم از دولت نیست. فعالیت مثمرهر دوطرف می تواند دربرابر وضعیت جاری در پایتخت کشور که حالا به پایتخت لشمانیا مسمی شده مبارزه کند وزنده گی شهروندان به ویژه کودکان راکه آسیب پذیر تر از دیگران اند تضمین نماید.
-
-
-
