روز گذشته سه سرباز پولیس ملی که در جریان حمله ی گروهی از دزدان مسلح در ولایت کندز از خود شجاعت نشان داده و با نبرد طولانی توانستند هزینه ی در حال انتقال بانک مرکزی افغانستان را از تاراج دزدان نجات دهند از سوی مسوولان این بانک و وزارت داخله ی کشور تقدیر شدند.
ممکن است در بیشتر موارد سربازانی که در جریان اجرای وظیفه از خود شایسته گی نشان داده اند بارها از سوی مسوولان رده های بالا در ارگان های مربوط شان تقدیر شده باشند اما این دومین بار است که سربازان پولیس به طور ویژه تقدیر می شوند. پیش از این یک سرباز پولیس در رویداد خونین حمله ی انتحاری که سال گذشته در برابر ساختمان سفارت هند در کابل رخ داد در انتقال زخمی ها و کشته شده ها از خود شجاعت نشان داد و به همین دلیل از وی تقدیر به عمل آمد.
اما چرا این وضعیت در ادارات دولتی به خصوص ارگان های امنیتی کشور معمول نیست؟ آمار منتشر شده از سوی مسوولان پولیس نشان می دهد که به طور اوسط روزانه بین 5 تا 10 سرباز پولیس در افغانستان به اشکال گوناگون به قتل می رسند.
در طی چند سال گذشته شمار زیادی از جوانان که در صفوف ارگان های امنیتی کشور فعالیت می کنند به اشکال گوناگون در جبه هات جنگ به قتل رسیده اند. از سوی دیگر خدمت در داخل چوکات خشن نظامی آنهم با درآمد ناچیز سربازان و وضعیت و حالت جنگی که در کشور حاکم است سبب شده نیروهای امنیتی نخستین اهداف مخالفین باشند.
با توجه به این موارد بدون شک نیرهای امنیتی در کنار این که انتظار دارند تا از سوی دولت حمایت، تجهیز و تقدیر شوند از مردم نیز توقوع دارند تا همکاری نموده و در تامین امنیت در کشور با آنها کمک نمایند. این مهم نیز در بیشتر موارد از سوی مردم رعایت نشده است. ازعدم همکاری در برخی موارد با بازرسان در پوسته های امنیتی شاهراه ها، داخل شهر و ساحات پر رفت و آمد گرفته تا نادیده گرفتن اکثر هشدار های امنیتی وعدم اطلاع دهی در موارد مختلف جنایی و تروریستی از سوی مردم به نیروهای امنیتی همه و همه نارسایی هایی است که سبب شده چالشهای بزرگی را سر راه همکاری مردم با دولت و دولت با مردم را ایجاد کند.
با توجه به موارد یاد شده لازم است تا فرهنگ تقدیر از افرادی که در وظایف سپرده شده از خود فعالیت نشان می دهند در کشور رایج شود این وضعیت در کنار این که خواهد توانست زمینه ی رقابت سالم را به وجود آورد در پیشبرد کار و فعالیت در ارگان های دولتی نیز موثر خواهد بود البته مشروط به این که شفافیت در این پروسه وجود داشته باشد و حق واقعا به حقدار برسد.