ارائه ی آمار کشته شدن افراد ملکی از سوی نیروهای امریکایی در رویداد خونین ولایت فراه قابل مکث و درعین حال جالب و حیرت انگیز به نظر می رسد.
بدنبال حمله ی هوایی قوای امریکایی بالای مناطق ملکی در ولسوالی بالابلوک ولایت فراه که به گفته ی رییس جمهور افغانستان نزدیک به 130 تن در آن جان باختند مقامات امریکایی اعلام نمودند که آنان فکر می کنند بیشتر این افراد بعد از حمله توسط طالبان کشته شده و برای ذهنیت دادن به مردم و تبلیغ علیه سربازان امریکایی به محلات مختلف نمایش داده شده اند.
این موضوع که به خوبی نشانه های اغفال مردم و تبرئه ی عملکرد قوای امریکایی از آن هویدا است واضح می سازد که نیروهای امریکایی برای توجیه اعمال خود می خواهند چنین بیانات را اظهار نمایند.
مردم افغانستان از چند سالی است که شاهد چنین حملات خونین هم از سوی قوای خارجی و هم از سوی طالبان مسلح و تروریستان بوده است. شکی نیست که طالبان با استفاده از منازل مردم و ایجاد سپر انسانی می خواهند سربازان بین المللی را هدف قرار دهند در رویداد خونین فراه نیز ظاهرا شماری از طالبان مسلح که با سربازان دولتی درحال جنگ بودند هدف قرار گرفت اما آیا این مقایسه منطقی خواهد بود که برای از بین بردن 25 طالب مسلح 130 فرد ملکی شامل زنان و کودکان و چندین خانه را محو نمود؟
البته این بدان معنی نیست که طالبان در کشته شدن مردم ملکی دست ندارند و یا این که آنان با ترحم با مردم برخورد می کنند. کشته شدن هزاران فرد ملکی توسط طالبان درحملات مختلف انفجار، انتحار و ایجاد سپر انسانی از مردم ملکی توسط طالبان همه و همه نشان بیانگر آن است که طالبان به هیچ وجهه برخورد بهتر با مردم ملکی ندارند اما با توجه به وضعیتی که در ولایت فراه ایجاد شده و استدلال قوای امریکایی در این مورد این اظهارات بیشتر از تخریب طالبان به نفع آنان تمام خواهد شد.
این بیانات در کنار این که اعتماد مردم را نسبت به دولت و قوای خارجی هرچه بیشتر ضعیف می سازد ادعا های طالبان درهرمورد را نزد مردم مهر تایید می گذراند زیرا آنچه را مردم در ولایت فراه دیده و شنیده و آنچه را که قوای خارجی در توجیه این عمل خود ارئه می کنند تفاوت حیرت انگیز دارد.
تجارب حملات گذشته به خوبی این وضعیت را قابل پیش بینی نموده که حمله ی قوای امریکایی به اشکال گوناگون توجیه شده و بدنبال ایجاد کمیسیون ها و هیت های بررسی و کشمکش های فراوان با یک معذرت خواهی نقطه ی پایانی به این ماجرای خونین گذشته شود.
اما آیا این پایان کار خواهد بود؟ و مردم درحالی که در برابر برخورد با این شیوه خاموش اندو آیا واقعا آنرا قبول خواهند کرد؟
به خوبی واضح است که این حرکت نفرت مردم از قوای بین المللی و دلسردی آنان را از نظام فعلی درافغانستان بیشتر خواهد کرد و در کنار آن سبب خواهد شد تا آنان با عقب گرد کلی از دولت تایید، تقویت و حضور در صفوف مخالفین را ترجیع دهند.
-
-
-
