یک هیئت بلند رتبه دولت افغانستان به ایران سفر نموده تا مشکلات پناهنده گان افغان در ایران را با مقامات ایرانی مورد بحث قرار داده و راه حلی برای آن دریابند.
اخراج اجباری پناهنده گان افغان از ایران و جلوگیری از حضور جوانان پناهنده از اشتراک در کانکور راهیابی به پوهنتون های ایران از جمله مشکلات عمده یی است که در حال حاضر صدها هزار پناهنده ی افغان در ایران با آن رو به رو اند.
جلوگیری از ورود کودکان افغان به مکاتب در ایران، جلوگیری از اشتغال مهاجرین در کارهای مختلف در این کشور، مسدود نمودن مکاتب مهاجرین ، جلوگیری از ورود جوانان افغان در دانشگاه های ایران و سرانجام اخراج اجباری با خشونت لت و کوب و توهین و تحقیر از مواردی است که مهاجرین افغان بیشتر در طی چند سال اخیر در ایران متقبل شده اند.
اخراج اجباری مهاجرین از موارد عمده یی است که کشور ایران بارها از آن به حیث یک حربه استفاده کرده و این برنامه را برای مقاصد گوناگون به کار برده است.
یکی از بهره برداری های ایران از این حرکت بدست آوردن صدها میلیون دالر کمک سازمان ملل برای مهاجرین است که گفته می شود کمتر آن برای پناهنده گان افغان به مصرف می رسد.
در طی چند سالی که گذشته افغان ها بارها شاهد توافقات سه جانبه میان افغانستان، ایران و کمیشنری عالی سازمان ملل متحد در امور پناهنده گان مبنی بر عدم تطبیق برنامه ی اخراج اجباری،عدم جلوگیری از ورود دانش آموزان و صدها مورد دیگر بوده اند اما همه ی این توافقات حتی در جریان امضای آن در خاک ایران نقض شده و پولیس این کشور همچنان با برخورد خشونت آمیز و توهین و تحقیر با پناهنده گان افغان ادامه داده.
در حال حاضر نیز که هیئت افغانی برای حل مشکلات مهاجرین به ایران سفر نموده ممکن با مقامات ایرانی به توافقاتی دست یابند اما آنچه مهم است نفس این توافقات و تطبیق مواد آن از سوی دولت ایران است. آیا مذاکره و توافق احتمالی با دولت ایران مانند توافقات گذشته کلماتی به روی کاغذ باقی خواهد ماند یا جنبه ی عملی خواهد یافت؟
تجارب گذشته نشان داده که بیشتر مذاکره، توافق وعهد و پیمان در این رابطه به زودی به باد فراموشی سپرده شده است اما چه تضمینی وجود دارد که این توافق نیز راه گذشته گان خود را نپیماید؟
بیشتر باورها بر این است که لازم بود تا این بحث در یک دایره ی وسیع لااقل با اشتراک نماینده های سازمان ملل صورت می گرفت تا پابندی و تضمین به عملی نمودن توافقات در آن نیز پر رنگ تر می نمود.
امروز که مردم در داخل افغانستان با مشکلات گوناگون از جمله نبود زمینه های کاریابی، خشکسالی و پایین بودن سطح زنده گی در افغانستان مواجه اند سازمان ملل و جامعه جهانی باید در این راستا به دولت افغانستان کمک نموده به کشور ایران که در قبال پناهنده گان افغان سختگیرانه تر از دیگر همسایه های افغانستان عمل می کند تفهیم کند که از شدت عمل خود در این رابطه کاسته و به آنچه موافقه می کند پابند باشد.
-
-
-
