آمار منتشر شده از سوی دولت افغانستان و برخی از منابع سازمان ملل متحد نشان می دهد که نزدیک به شش میلیون نفر در افغانستان در زمستان پیش رو به دلیل قحطی و گرسنگی به خطر مرگ رو به رواند.
فقر اقتصادی زارعان و خشکسالی در سالهای اخیر سبب شده تا مردم در بسیاری از ساحات افغانستان برای ادامه حیات به مشکل مواجه شوند. کمبود غله در مناطق مختلف افغانستان از یکسو و نبود امکانات بهتر برای زراعت و باغداری از سوی دیگر سبب شده تا مردم به خصوص در مناطق مرکزی کشور با فقر و قحطی دست و گریبان شوند.
از آغاز سال جاری وهمزمان با سیلاب های پیهم در ولایت های مختلف و خشکسالی که بدنبال این آفت طبعی رونما شد مردم، دولت افغانستان و بسیاری از سازمان های کمک رسان بین المللی که در این کشور فعالیت می کنند از قحطی و خطرات آن در زمستان سال جاری هشدار دادند. این وضعیت در جریان سال با چندین پیام و کنفرانس خبری از سوی مسوولان دولتی و سازمان ملل متحد ابلاغ شد اما آنچنانیکه مردم انتظار دارند نه دولت و نه سازمانهای خیریه نتوانستند برای کمک به آسیب رسیده های این حالت با جدیت بشتابند.
در تابستان همین سال شماری از مردم در ولایت های سمنگان و بادغیس به دلیل قحطی و گرسنگی علف خوردند. در سمنگان دوکودک به دلیل خوردن علف جان باختند، شوهری خانمش را به دلیل گرسنگی وعدم توانایی فراهم آوری غذا به خانواده اش طلاق داد و کودکانش را به مردم سپرد. و بازهم در روستایی از این ولایت زن و شوهری از گرسنگی جان دادند.
این موارد تکان دهنده بار ها و به تکرار از سوی رسانه ها به گوش مسوولان دولتی و ادارات کمک رسان بین المللی رسانیده شد. هرچند کمکهایی در این راستا صورت گرفت اما به تناسب وسعت ابعاد این فاجعه کمک های توزیع شده ناچیز و لااقل ناکافی خوانده شده است.
ناتوانی دولت در ارسال این کمک ها وعدم جدیت سازمان های خیریه در قبال این مسله شاید یکی از عوامل ایجاد چنین وضعیت شده باشد اما بیشتر باورها براین است که بی تفاوتی افغانهای توانگر و متمول در داخل و خارج از کشور نیز روی این مسله تاثیر خود را دارد.
در حال حاضر بسیاری از خانواده های افغان در داخل کشور از مرفه ترین امکانات زنده گی بهره مند استند. در حالیکه در نزدیکی آنان کسانی زنده گی می کنند که با بد ترین وضعیت قادر به بدست آوردن لقمه نانی برای ادامه حیات خود اند.
در زمستان سال گذشته سه کودک در منطقه ی خیر خانه در شهر کابل از شدت سرما جان دادند در حالیکه در بسیاری از خانه های شهر شاید مردم احساس سردی هوا و این که سرما در بیرون از خانه های شان بیداد می کند آگاه نشده باشند.
جستجوی کودکان، زنان و پیرمردان در زباله دانی های مناطق لوکس شهر و بدست آوردن غذایی از میان کثافاتی که ازهمین خانه های ثروتمندان بیرون شده تلخی زنده گی عده یی و آسایش شمار دیگر از مردم این سرزمین را به خوبی به تصویر می گیرد.این وضعیت نه تنها در پایتخت بلکه در تمام کشور جاری است. به تناسب حضور ثروتمندان در افغانستان به باور کامل گفته می توانیم که متمولین افغان کمتر به فکر هموطنان خود اند.
به هرحال آنچنانیکه مقامات افغان و مسوولان سازمان ملل هشدار می دهند در زمستان پیش رو جان نزدیک به شش میلیون انسان در افغانستان با خطر مرگ رو به رو است و لازم است تا دولت افغانستان، مجامع بین المللی و ثروتمندان داخل کشور با سعی و تلاش هرچه بیشتر جان انسان های در معرض خطر را از نابودی نجات دهند.
-
-
-
