اجلاس سران ناتو امروز در شهر بخارست پایتخت کشور رومانیا برگزارشد.
گفته می شود مسئله افغانستان از مهمترین موضوعات مطرح بحث در این اجلاس است.( برخورد همه جانبه) اصطلاح مهمی است که در مورد افغانستان در اجلاس سران ناتو عنوان شد. بیش از شش سال است که جامعه جهانی با حضور گسترده در افغانستان مصروف مبارزه با تروریزم، مواد مخدر و کماکان کار بازسازی است اما بیشتر این فعالیت ها در عرصه نظامی متمرکز بوده و به باور بسیاری از مردم افغانستان عدم توازن در این دو عرصه سبب شده تا جامعه بین المللی کمتر به موفقیت دست یابد.
اصطلاح برخورد همه جانبه در مورد افغانستان که از سوی یاپ دی هوپ شیفر سرمنشی این سازمان یک روز های پیش از برگزاری این اجلاس مطرح شد ممکن است این نوید این را به مردم بدهد که ناتو با تغیر ستراتیژی در کارزار افغانستان و دید متوازن در عرصه نظامی و بازسازی در این کشور می خواهد شیوه برخورد خود را نسبت به گذشته تغیر دهد.
هر چند در طی شش سال گذشته میلیاردها دالر از کمک جامعه جهانی در افغانستان به مصرف رسید اما مردم این کشور کمتر شاهد کار های زیربنایی و اساسی بوده اند. و با توجه به سطح بیکاری مردم در کشور، مصرف هزینه های افسانوی و غیر قابل تصور در عرصه های نه چندان مهم و سطحی بودن دستاورد کاری در عرصه بازسازی به اطمینان گفته می توانیم که در عرصه باز سازی در افغانستان فعالیت مثمری صورت نگرفته است.
ظاهرا دلیل ضعیف بودن کار بازسازی در افغانستان حضور مخالفان دولت و حملات متعدد آن ها که به باور عده یی سبب کندی کار بازسازی می شود عنوان شده است اما اگر نگاهی به شش سال گذشته ی افغانستان اندازیم در ولایاتی که بعد از سقوط طالبان تا امروز نیز در امنیت تقریبا کامل به سر برده اند به خصوص ولایات شمال کشور چندان فعالیت قابل ملاحظه ای برای بازسازی صورت نگرفته است.
هرچند در حال حاضر سران ناتو تلاش دارند با جلب توجه کشورهای عضو این پیمان و ترغیب آنها به فرستادن نیروی بیشتر نظامی به افغانستان آن ها را وادارند تا حضور فعالانه تری در این کشور داشته باشند اما باور ها بر این است که توجه بیشتر به کار باز سازی در کنار این که رضایت مردم را جلب خواهد کرد زمینه های نزدیک شدن مردم با دولت و جدا شدن آن ها از صفوف مخالفین را نیز فراهم خواهد ساخت تقویت اردو و پولیس ملی، راه اندازی فعالیت های زیربنایی، احداث پروژه های بزرگ و زمینه سازی کار برای هزاران افغان بیکار و بی سرنوشت از راهکارهایی است که می تواند در کنار این که کنترول پایه های حاکمیت دولت را در سراسر افغانستان مستحکم نماید زمینه این را نیز فراهم کند تا از بی علاقه گی شماری از کشورهای جامعه جهانی که ممکن است ناشی از طولانی شدن جنگ در افغانستان باشد بکاهد.
-
-
-
