خبرسازی یکی از نکاتی است که دولت های ضعیف از آن برای جذب ذهنیت عامه مردم به خود استفاده می کنند. بزرگ نمایی دست آوردها را در دولت افغانستان نیز می بینیم که هر از گاهی تا جایی پیش می رود که می خواهد رسانه ها را منفجر کند و در مقابل آن تلاش صورت می گیرد تا کاستی ها و وضعف ها به کوچکترین شکل ممکن نمایش داده شود.
در دولت امروز بعد از سپری شدن شش سال از آغاز به فعالیت آن که با شعار هایی مانند دموکراسی، حقوق بشر، مبارزه با مواد مخدر و مبارزه با تروریزم قدم به میدان نهاد آیا در واقع امر با چه دست آوردهایی روبرو می شویم که بتواند حد اقل زمینه عملی یکی از این شعارها را در آینده نشان بدهد.
دموکراسی در افغانستان با مولفه های غربی خود هنوز نه تنها در بین مردم بلکه در نزد دولت نیز معنایی ندارد و حتی هنوز اساسی ترین مواد آن نتوانسته جنبه عملی داشته باشد که بارز ترین نمونه آن مسئله آزادی بیان است و یا مسئله حقوق بشرکه به باور بعضی ها امروز در افغانستان تبدیل به یک افسانه شده وشماری به این باورندکه در دولت که یکی از اساسی ترین شعارهایش همین مسئله را قرار داده بود بعضی از جنایت کاران در پست های دولتی مشغول فعالیت اند بدون این که کسی هیچ بازخواستی را از آنها کرده باشد و مسئله مبارزه با مواد مخدر که آواز تبلیغاتی حکومت گوش همه را کر کرده و هر روز می شنویم که این مقدار و آن مقدار مواد مخدر در گوشه و کنار های افغانستان کشف شد و یا نابود گردید و صحبت از هزاران جریب کشت مواد مخدر به میان می آید که توسط افراد موظف نابود شده اند اما در پایان هر سال باز هم از طریق رسانه های می شنویم که افغانستان بالاترین رقم تولید مواد مخدر در دنیا را داشته است و این رقم در طول سال های گذشته هر روز رو به افزایش نیز بوده است.
دیروز خبری مبنی بر این منتشر شد که در ولایت هلمند 17 تن مواد مخدر به آتش کشیده شد و درجزئیات همین خبر آمده است که نزدیک به 15 تن این مواد بنگ دانه بوده است. جالب است از کی تا به حال بنگ دانه هم به حساب مواد مخدر می آید با این حساب باید ریشه، ساقه، برگ ها و حتی باد و خورشید و زمین را نیز مواد مخدر بدانیم برای این که هر کدام از این ها به گونه ای با مواد مخدر سر و کار دارند.
مسوولین در ولایت هلمند بدیهی است که اگر روزی بخواهند حساب پس بدهند از این مسئله یاد خواهند کرد که در یک روز 17 تن مواد مخدر را به آتش کشیده اند.
این در حالی است که رقم بالای کشت و قاچاق مواد مخدر هر روز در افغانستان رو به افزایش است و البته این افزایش به نفع چرخ جنگ تروریستان با دولت و مردم افغانستان نیز تمام می شود بدون این که هیچ کاری از دست دولت و نهاد های مسوول در این زمینه بر بیاید. به راستی خیلی مضحک به نظر میرسد که این عمل را یک دستاورد لاقل ناچیز خواند بهتر است دولت و مجامع بین المللی به این دل خوش نکنند که با ازبین بردن بنگ دانه گویا مواد مخدر آنهم پانزده تن را حریق کرده اند .اگر دستاوردهای دولت و سازمان های بین المللی که زیر عنوان مبارزه با مواد مخدر سالانه صدها ملیون دالر را بدست می آورند به همین منوال ادامه یابد پیش بینی میتوان کرد که تا سالهای سال افغانستان مقام اول در تولید مواد مخدر در جهان را از دست نخواهد داد.