رسانه های خبری کشور روز گذشته خبر دادند که یک حمله کننده انتحاری در ولایت هلمند بعد از شنیدن نصایح خانواده اش از اجرای حمله انتحاری منصرف شد ومواد منفجره همراه خود را به پولیس تسلیم نمود.
هرچند ممکن است چنین حادثه هایی بارها در افغانستان تکرار شده باشد اما به یقین که این اولین بار است که چنین رخدادی از طریق رسانه ها انعکاس می یابد.
اجرای حمله انتحاری که به فتوای ظاهرا علمای دینی و توسط مردم کم سواد و جوانان خون گرم و احساساتی صورت می گیرد از مدت ها بدین سو برای عده یی از مردم وسیله راه یابی به بهشت معرفی شده است. هر چند این پدیده در افغانستان پیشینه چندان طولانی یی ندارد و اما گفته می شود عده یی از مردم مذهبی اما کم سواد و نا آگاه از دین برای حصول رضای خدا به این عمل مبادرت می ورزند.
بیشتر باوری که به چنین افراد از طرف مشوقین و کسانی که سازماندهی چنین حملات را به عهده دارند داده می شود حضور نیروهای خارجی در کشور و هدف قرار دادن آن ها وانمود می گردد اما در بسیاری از حملات انتحاری دیده شده که نیروهای خارجی حداقل خساره و یا آسیب را ندیده اند اما در عوض ده ها تن از مردم بیگناه و مسلمان به قتل رسیده اند.
آنچه مهم است ضعف تبلیغات برای روشن شدن اذهان مردم به خصوص برای جوانان احساساتی و افراد مذهبی از سوی دولت و علمای دینی است. چند سالی است که مردم در افغانستان شکار حملات انتحاری و بم گذاری ها شده اند. بدون شک اجرا کننده های چنین حملاتی خود را بهتر و متدین تر از دیگر مسلمانان می دانند زیرا به زعم آن ها بزرگترین قربانی را آن ها برای اسلام می دهند. اما تا امروز کمتر علمای واقعی دینی در تبلیغات خود در مساجد مجالس و از طریق رسانه ها قادر شده اند به این موضوع وضاحت بدهند که آیا کشتن مردم بی گناه، زنان و کودکان ازدیدگاه دین مقدس اسلام جایز است؟ جلوگیری از انتحار یک جوان در هلمند توسط خانواده وی شاید یکی از مواردی باشد که اقارب این جوان با آگاهی از اصول و قوانین شرعی توانسته اند جلو این حرکت به ظاهر اسلامی را بگیرند اما ممکن است در بسیاری از خانواده ها به خصوص در مناطق روستایی که سنتی بودن و تندروی مذهبی را برترین شیوه زنده گی می دانند اعضای خانواده به فرزندشان که در یک حمله انتحاری و یا بم گذاری اشتراک نموده باشد افتخار نمایند.
بیشتر دیده شده است که مردم کم سواد و نا آگاه از اصول شرع شریف اما به ظاهر مذهبی و تند رو برای اقارب خود که در اجرای حملات انتحاری از بین رفته اند القاب غازی، شهید و دیگر درجاتی را می دهند که به استناد از قران عظیم الشان آگاه شدن از چنین مقامی برای افراد بشر ممکن نباشد. اما آن ها با باور نا درستی که از اسلام برای شان داده شده به یقین کامل می گویند فلانی شهید است، غازی است و...
به هر حال حادثه روز گذشته در هلمند نشان داد که تبلیغ علمای دینی و تربیت خانواده آگاه از اصول دین و شریعت مهم ترین عامل باز دارنده مردم از راه های نادرست اما زیر نام اسلام است و این علمای دین اند که با ارئه تفاسیر از آیات قران کریم و احادیث نبوی (ص ) به مردم آگاهی دهند که اسلام تنها و تنها راه خون، آتش، ویرانی و بربادی نیست و هر عمل نادرست را نمی توان به پای اسلام نوشت.
-
-
-
