افزایش نیرو نظامی در افغانستان به تازه گی به موضوع داغ مطرح بحث مقامات نظامی خارجی به خصوص ایالات متحده ی امریکا و بریتانیا مبدل شده است. برخی از رسانه های خبری بین المللی گزارش داده اند که به تازه گی دو مقام بلند پایه ی امریکایی رییس کمیته ی لوی درستیزان ایالات متحده و مسوول قوماندانی مرکزی این کشور طرح ارائه شده ی فرمانده عمومی نیرو های ناتو و ائتلاف در افغانستان را پذیرفته و از ان حمایت کرده اند.
پیش از این جنرال ستانلی مک کریستال فرمانده عمومی نیرو های ناتو و ائتلاف در افغانستان از مقامات امریکایی درخواست نموده بود تا برای رسیدن به پیروزی در نبرد افغانستان سربازان اضافی به این کشور فرستاده شود. طرحی که بار ها مطرح شده اما با دلزده گی از سوی برخی از کشور های شامل ائتلاف استقبال گردیده است.
پیش از این نیز باری چنین طرح از سوی مقامات امریکایی مطرح گردیده بود اما با واکنش های متفاوتی رو به رو گردید. هر چند نظامیان امریکایی برای رسیدن به پیروزی بیشتر امیدوارند که با عملی نمودن چنین برنامه و افزایش نیرو می توانند به این هدف دست یابند اما در کنار این امید آنچه مایه ی نگرانی برای مردم می شود این است که با افزایش نیرو به شدت نبرد ها در افغانستان و بدون شک به شمار تلفات مردم ملکی نیز افزوده خواهد شد.
پیش از این نیز باری یک نهاد بین المللی مدافع حقوق بشر از این وضعیت ابراز نگرانی نموده و گفته بود که ممکن است با شیوه های فعلی جنگ در افغانستان با افزایش نیرو به شمار کشته شده های مردم ملکی نیز افزوده شود.
در حال حاضر بیش از صد هزار سرباز بین المللی که بخش اعظم آنرا نظامیان امریکایی تشکیل می دهد در کنار دها هزار نظامی افغان در جبهات افغانستان حضور دارند. اسلحه و تخنیک مجهز و مدرن زمینی و هوایی نزد این افراد امید ها را برای رسیدن به پیروزی برای آنها بیشتر می سازد. اما با برعکس مخالفین روز تا روز بیشتر نیرومند شده و ساحه ی نفوذ خود را به بسیاری از ساحات کشور گسترش داده اند.
بیشتر باور ها بر این است که آنچه دست بالای مخالفین را در بسیاری از جبهات نشان می دهد عملی نمودن شیوه ها و تاکتیک های مختلف و متفاوت جنگی از سوی آنها و اغفال نیرو های امنیتی افغان و بین المللی است.به گونه ی مثال ماین گذاری کنار جاده و حملات توسط مخالفین در سال های اخیر بیشترین قربانی را گرفته است این شیوه یی است که در دو سال اخیر شورشیان بیشتر به آن عمل نموده اند اما تا هنوز تاکتیک و یا ضد حمله یی که بتواند جلو این حرکات و یا هم عملکرد مخالف آنرا ارائه کند از سوی نظامیان امریکایی و بین المللی ارائه نگردیده و روزانه شمار زیادی از مردم ملکی و نظامیان خارجی و داخلی از این شیوه ی مخالفین کشته و زخمی می شوند.
باور ها بر این است که تنها افزایش نیرو در نبرد افغانستان نمی تواند سرنوشت جنگ در این کشور را به نفع نیروی بیشتر رقم بزند. استفاده از تاکتیک های رزمی، شیوه ی بکاربرد نیرو تعیین استراتیژی منظم برای جنگ عمده ترین مواردی است که توجه به آن می تواند موفقیت در میدان نبرد را تضمین کند.
-
-
-
