تجربه کشورهای پیشرفته جهان نشان می دهد که در آن کشورها زنان دوشادوش مردان در فعالیت های اجتماعی سهیم بوده ونقش بارزی در سرعت بخشیدن به پیشرفت و ترقی جوامع شان داشته اند.
اما در افغانستان که گفته می شود نیمی ازجمعیت کشور را زنان تشکیل می دهد این طبقه در طول تاریخ نقش کم تری نسبت به مردان در فعالیت های اجتماعی داشته اند.
از آن میان محرومیت زنان از آموزش و تحصیل سبب شده تا آنها حضور نسبتا کمرنگی در میان نیروی کار انسانی داشته باشند.
ارزیابی های جدید نشان می دهد که زنان افغانستان بامشکلات گوناگونی در راستای دسترسی به خدمات صحی، آموزشی و فعالیت های فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی مواجه اند.
بیشتر جامعه شناسان به این نظرند که نیمی از نیروی کار انسانی یعنی زنان افغانستان درکنج خانه ها نگهداری می شوند وازاستعداد آنها درروند توسعه این کشورکمتراستفاده می شود.
از سوی دیگرزنان در کشورهای رو به انکشاف با شرکت شان در فعالیت های اجتماعی تامین کننده درصدی معینی از معیشت خانواده های شان هستند.
در افغانستان هرچند زنان در کشتزارها و محل کار کمک رسان به مردان اند اما این فعالیت ها اکثرا روزمره و زود گذر بوده و نقش موثری در بهبود سطح زنده گی خانواده ها در درازمدت نداشته است.
چنانچه این گونه فعالیت ها نمی تواند پاسخگوی نیازمندی های کلی زنان درعرصه های دیگر زنده گی اجتماعی شان باشند.
هرچند ابراز نظرهای متفاوتی در رابطه به نقش و حضور زنان در اجتماع بیان می شود و برخی ها حضور زنان را مخالف با اصول و ارزش های دینی می پندارند اما امروزه زنان در کشورهای اسلامی نیز نقش بارزی در فعالیت های اجتماعی، سیاسی و اقتصادی دارند و این کشورها مدیون فعالیت های زنان در راستای پیشرفت و تکامل شان هستند.
زنان افغانستان با روی کارآمدن دولت انتقالی در نخستین سال پس از شکست طالبان اندک اندک در مراکزعلمی، فرهنگی و آموزشی حضوریافتند اما این حضورتنها درپایتخت وبرخی ازشهرهای بزرک محدود ماند.
بنا ایجاب می کند تا دولت افغانستان زمینه های مناسب تر وهمنوا با ارزش های پذیرفته شده جامعه افغانستان را برای حضور زنان در فعالیت های اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی، مساعد نماید. و از توانایی های نهفته آنان در بازسازی و عمران کشور استفاده موثر نمایند.
-
-
-
