وضعیت زنان در افغانستان همواره مسئله ای نگران کننده برای جامعه جهانی ونهاد های فعال در زمینه حقوق بشر در افغانستان بوده است.
در طول شش سال گذشته دولت شعارهای فراوانی را برای دفاع از حقوق زنان سر داده است و نهاد های حقوق بشر نیز به قول خودشان کارهایی را انجام داده اند اما این که چرا تا به حال نتایج این اقدامات و فعالیت ها ممشخص نشده سوالی است که پاسخ به آن کمی مشکل تر می نماید.
در طول ماه های اخیر با خبرهای تکان دهنده ای که از سوی رسانه های گروهی به نشر رسید روبرو شدیم. در چند ماه گذشته زنی به اعتراض به حکم دادگاه در محکمه خودش را آتش می زند، گوش و بینی زنی دیگری توسط شوهرش بریده می شود، انگشتان پای یک زن دیگر توسط شوهرش قطع می شود، زنی به حکم شورای محلی تیر باران می شود و شاید ده ها مورد دیگر که ما از آن ها اطلاعی نداریم.
این خبرها حاکی از آن است که نهاد های فعال در زمینه حقوق بشر و دولت نیز که سنگ حقوق بشر را به سینه می زند باید به فکر اقدامات جدی تری در این راستا باشند. در طول تاریخ زنان به عنوان قشری که از نگاه فزیکی از مردان ضعیف تر بودند همواره مورد توهین و تحقیر و ظلم قرار گرفتند گاهی از آن ها به عنوان کنیزانی استفاده می شده که در خدمت تمایلات مردان قرار داشتند و گاهی هم به عنوان ننگ محسوب می شدند و فرزندان دختر در همان آوان تولد زنده زنده به گور سپرده می شدند.
امروز که بشر دم از پیشرفت و ترقی می زند و این ادعا صورت می گیرد که به ارزش حقیقی انسان پی برده شده هنوز هم در جوامعی مانند افغانستان زنان حکم برده را دارند هنوز مورد لت کوب و قرار می گیرند؛ هنوز مجبوراند حکم ابزاری را برای مردان داشته باشند؛ هنوز حق درس خواندن ندارند و هنوز حق انتخاب ندارند.
ادامه این روند در افغانستان می تواند بسیار نگران کننده باشد. وضع مجازات سنگین و حتی بسیار سنگین برای متخلفین از موازین حقوق بشر در چنین شرایطی به هیچ عنوان نمی تواند بر خلاف این اصول باشد چرا که برای به رسمیت شناختن حقوق از دست رفته زنان لازم و ضروری است تا با قاطعیت و خشونت بیشتری رفتار شود.
هر گونه محافظه کاری و مسامحه در راستای این مسئله گناهی است که هم در پیش گاه خداوند نا بخشودنی است و هم در مقابل کسانی که واقعا از حق انسانها دفاع می کنند.
زنان افغانستان در طول دهه ها و حتی صده ها بسیار رنج کشیده اند و بسیار بار برده اند و امروز که شعار دموکراسی و حقوق بشر را از تریبون های مختلف می شنویم بیاییم زنان را نیز شامل حق برخورداری از دموکراسی بسازیم تا باشد که سنگ زیر بنای این بنای با شکوه با دستان ما در افغانستان گذاشته شود و بتوانیم شاهد آینده ای برای این ملت باشیم که دیگر مردان خود را برتر از زنان و حتی اولی الامر آنان به شمار نیاورند.
-
-
-
