12:06:2008

امروز پاریس میزبان اجلاس بزرگی برای باز سازی افغانستان است دراین اجلاس تسریع روند بازسازی وتوجه بیشتر به آن مورد بحث قرار خواهد گرفت.

بیشتر باور ها براین است که باز سازی در افغانستان خلاف انتظار مردم به کندی پیش میرود.اما چه عواملی سبب شده تا این پروسه خلاف آنچه شعار داده میشود حرکت کند؟

بعد از آنکه در سال 2001 طالبان از افغانستان رانده شدند واین کشور در محراق توجه جامعه جهانی قرار گرفت هرچند کمک های بی شماری برای بازسازی و احیای مجدد به آن تعهد گردید اما حال که بیشتر از شش سال از این وعده و پیمان می گذرد عطف توجه به این کشور جنگ زده آنچنانی که باید می بود نیست.

ظاهرا نبرد امریکا در عراق و توجه جامعه جهانی به دومین جنگ امریکا در آغازین دهه قرن بیست و یک سبب شد تا عراق بیشتر مورد توجه واقع شود و افغانستان در ردیف دوم قرار گیرد اما در واقع نبرد فرسایشی و دلگیر جامعه بین المللی با طالبان مسلح و سرد شدن عمل و گرم بودن شعار مبارزه با تروریزم سبب شد تا حرکت افغانستانی که به باور بسیاری از مردم درسیر سعودی پیشرفت و ترقی قرار گرفته بود کماکان متوقف شود.

درطی پنج سال گذشته وعده های داده شده با کم علاقگی و بی توجهی دنبال شد. کشورهای مشترک در عملیات ضد تروریزم و باز سازی افغانستان اندک اندک از این حلقه پا کشیدند و بیشتر توجه به مصارف نظامی معطوف شد.

یک مقام بلند رتبه ناتو درافغانستان حدود سه ماه پیش مدعی شد که نبرد با تروریزم درافغانستان روزانه صد میلیون دالر هزینه بر میدارد. در کنار این مسله اخیرا موسسه مدیرا در افغانستان در تحقیقی که انجام داده میگوید از هر یکصد دالری که درافغانستان به مصرف میرسد صرف 7 دالر آن در راه بازسازی این کشور هزینه میشود ومتباقی همه به مصارف جنگی اختصاص داده میشود.

در حال حاضر دورنمای نتایج کنفرانس پاریس در این چنین وضعیتی تصویری چندان روشنی ندارد مگر این که عملکرد دولت و کشورهای خار یدر قبلا افغانستان مورد یک بازبینی دقیق قرار گیرد.

بر علاوه آن تلاش برای محو فساد اداری ، جدیت در برابر استفاده جویان ومجازات آنها از یک طرف و مصارف هزینه های کمک شده به صلاحیت مردم افغانستان و با در نظر داشت اولویت های باز سازی بدون پذیرفتن (لست باید ) های کشورهای کمک کننده از سوی دیگر می تواند در حل این مشکل تا حدی موثر باشد.