12:05:2009

سرانجام نتایج تحقیقات رویداد خونین بمباران در ولسوالی بالا بلوک ولایت فراه اعلام شد. هیت تحقیق از این حادثه که از سوی دولت افغانستان برای بررسی چند و چون این حمله ی هوایی توظیف شده بود اواخر روز دوشنبه اعلام نمودند که در این حادثه 140 فرد ملکی کشته شده اند.

هرچند این آمار پیش از این نیز از سوی مردم و برخی از مقامات محلی این ولایت ارائه شده بود اما مقامات امریکایی هربار این گفته ها را رد نموده و آنرا اغراق آمیز توصیف نمودند. در مورد این رویداد همچنان گفته شده است که نیروهای امریکایی از بم های که در آن از مواد کیمیاوی فاسفورس سفید استفاده شده بود نیز کار گرفته شده است. هرچند این ادعا تا هنوز تایید نشده و مقامات امریکایی نیز آنرا رد نموده اند اما بعید نیست که این موضوع نیز واقعیت از آب درآید.

بمباران مردم ملکی و کشته شدن افراد بی گناه در حملات هوایی قوای بین المللی از سال هاست که به یک آسیب بزرگ برای مردم افغانستان مبدل شده است. هرچند رییس جمهور، مردم و پارلمان کشور بارها در این مورد اعتراض و شکایت نموده اند اما چنانچه دیده شده نیروهای بین المللی کمتر به این واکنش ها توجه نموده و به اصطلاح آنرا تحویل گرفته اند.

رییس جمهور افغانستان نیز در تازه ترین دیدار خود با مقامات امریکایی این موضوع را مطرح نموده و در صحبت با رسانه ها تکرار این حملات را غیر قابل تحمل خوانده اما با توجه به اظهارات نظامیان امریکایی در این مورد ادامه ی حملات هوایی بالای آنچه مواضع مخالفین می خوانند و گذشته ی از این دست حملات در کشور بعید نیست که افغانستان بارها شاهد حملات هوایی و کشتار مردم ملکی ازاین طریق نباشد.

ظاهرا استدلال نیروهای امریکایی در این مورد استفاده ساحات ملکی به عنوان سنگر ومخفیگاه از سوی جنگجویان طالب و ایجاد سپر انسانی از مردم ملکی توسط طالبان است. اما شاید این دلیل قانع کننده برای مردم نباشد تا به همین دلیل شاهد کشته شدن زنان، کودکان و پیر مردان باشند.

آما آنچه جالب و درعین حال قابل مکث است سکوت سازمان های دفاع از حقوق بشر و نهاد های بین المللی است که در این راستا کار فعالیت می کنند.از سال هاست که افغانستان شاهد این دست حملات است اما هرباری این حمله و کشته شدن دها فرد ملکی تنها با تقبیح و تاسف آنرا استقبال نموده اند.

بدون شک درچنین وضعیتی که قوای بین المللی هربار مردم ملکی را هدف قرار می دهند و جنگجویان طالب نیز که تابع هیچ قوانینی خود را نمی دانند با استفاده از سپر انسانی آنهم از زنان وکودکان می خواهند با اهداف خود مبارزه کنند تنها مردم ملکی اند که تلفات و خسارات این جنگ را متحمل می شوند واضح است که انتظار و امید مردم در چنین وضعیت به دولت، سازمان های دفاع از حقوق بشر ومراجع که بتواند آنها را از این تنگنا نجات دهد بیشتر از هر وقت دیگر است.