کمسیون مستقل انتخابات افغانستان از آغاز برنامه های آگاهی عامه در مورد انتخابات آینده ی ریاست جمهوری خبر داده است.
به گفته ی معاون دارلانشای این کمسیون، روز یکشنبه گفته است که برنامه ی آگاهی دهی از طریق لوحه ها، برگه های تبلیغاتی، برنامه های رادیویی و تلویزیونی و مبلغان زن و مرد پیش برده خواهد شد و برنامه ی ثبت نام رای دهنده گان در 14 ولایت مرکزی و شمال شرقی کشور تا 15 روز دیگر آغاز خواهد شد.
به گفته ی مسوولین کمسیون انتخابات پروسه ی ثبت نام رای دهنده گان در چهار مرحله تا 15 دلو سال روان به پایان خواهد رسید. و این روند جمعاً بیشتر از 100 میلیون دالر هزینه برخواهد داشت که از سوی جامعه ی بین المللی پرداخته می شود.
کمسیون انتخابات در حالی از آغاز رسمی کار روی انتخابات آینده ی ریاست جمهوری کشور خبر می دهد که به نظر می رسد چالش ها و مشکلات زیادی فرا راه برگزاری انتخابات ریاست جمهوری در کشور در خزان سال آینده وجود دارد.
نبود امنیت بزرگترین چالشی است که برگزاری انتخابات آزاد و عادلانه در زمان مقرر آن در سال آینده با آن روبرو خواهد بود. هم اکنون چندین ولایت به ویژه در بخش های جنوبی، جنوب غربی و شرقی کشور روند روبه گسترش عوامل نا امنی نگرانی های زیادی را در اذهان عامه ی مردم ایجاد کرده، پایتخت کشور هرچند گاه یک بار شاهد حملات خونین انتحاری بوده و انجام حملات شورشیان در حومه های کابل نشان از گسترش ساحه ی نفوذ و فعالیت آنان تا دروازه های این شهر دارد و ولایت های شمالی و حوزه ی مرکزی و غرب افغانستان که تا این اواخر از جمله ی نقاط نسبتاً امن کشور به حساب می آمدند، رویداد های اخیر در برخی از مناطق این حوزه ها نیز تداعی کننده ی افزایش چشمگیر نا امنی و بی ثباتی در کشور است، که به این صورت حتی در شرایط موجود برگزاری انتخابات آزاد و عالانه ی ریاست جمهور درکشور تا حدود زیادی نا ممکن به نظر می رسد چه این که سیر فزاینده ی عوامل بی ثباتی و نا امنی در کشور دورنمای یک چنین برنامه ی کلان و افغانستان شمول اگرهم تمامی آماده گی های لازم برای برگزاری آن از نظر تخنیکی و لوژیستیکی گرفته شده باشد تاریکر به نظر می رسد.
یکی از موضوعاتی که مشروعیت نظام های دموکراتیک را توجیه می کند حضور گسترده ی شهروندان در انتخابات در انواع مختلف آن می باشد که حضور گسترده ی مردم افغانستان در نخستین انتخابات ریاست جمهوری بزرگترین پشتوانه ی اجتماعی روند کنونی کشور به حساب می آمد، اما حضور کمرنگتر مردم در انتخابات پارلمانی و شورا های ولایتی در فاصله ی کمتر از یک سال حتا در همان زمان می توانست نشان دهنده ی کم شدن علاقه ی مردم به روند تحولات در کشور شان تلقی شود، که عملکرد ضعیف دولت و جامعه ی بین المللی در 7 سال گذشته در کنار عوامل درونی و بیرونی دیگر زمینه های افزایش هرچه بیشتر فاصله میان مردم و دولت و به تبع آن کاهش علاقه مندی آنان برای حضور در عملیه هایی مانند انتخابات را به دنبال داشته است. البته مسایلی مانند پایین بودن سطح آگاهی مردم، دشواری هایی که مردم از ناحیه ی دسترسی به حوزه های ثبت نام و رای دهی ، احتمال موجودیت تقلب در انتخابات به دلیل شک و گمان های ابراز شده از سوی شماری از اعضای پارلمان و جریان های سیاسی مبنی برعدم استقلالیت کمسیون انتخابات وموضوعات دیگری نیز می تواند نظریه های مربوط به پایین بودن میزان حضور مردم (حتی در حدی که ممکن است مشروعیت آن با پرسش های زیادی روبرو شود.) را قوت بیشتری می بخشد.
با توجه به آنچه گفته آمدیم، آغاز کار آگاهی دهی برای عامه ی مردم در مورد انتخابات می تواند از اهمیت ویژه یی برخوردار باشد و از آنجایی که کمسیون انتخابات از عملکرد شماری از موسسات غیر دولتی در امر تطبیق برنامه های مربوط به آگاهی عامه در دو انتخابات گذشته انتقاد کرده و گفته است که در این انتخابات برنامه های مربوط به آگاهی عامه را خود به عهده خواهد داشت، سلامت و شفافیت کار در این زمینه نیز در خور تامل پنداشته می شود، چون در دو انتخابات گذشته در حالی که سر و صورت دوکان ها وساختمان های شهرهای کشور پر از اوراق تبلیغاتی که محتوای بیشتر این اوراق نیز خیلی قابل فهم نبودند، گردیده بود؛ در روستا ها و مناطق دوردست که ساکنان آن در بیشتر موارد از سطح پایین سواد برخوردار می باشند؛ کمترین آگاهی را در مورد انتخابات بدست نیاورده بودند. که این موضوع بیشتر از همه خود مسوولان کمسیون انتخابات را با مشکلات روبرو کرده بود. بنابران لازم است تا کمسیون انتخابات که از مصرف حدود صد میلیون دالر در زمینه ی آگاهی عامه سخن گفته است، کمیت و کیفیت و همچنان اثر گزاری مثبت فعالیت های خود در زمینه ی آگاهی عامه را با جدیت و شفافیت بیشتر دنبال نمایند، تا نه نتها اشتباهات دو انتخابات گذشته تکرار نشود و از جانب دیگر زمینه های حضور مردم در انتخابات سال آینده ی ریاست جمهوری نیز به بهترین صورت ممکن فراهم شود.